Старонка блізкага
Яго неба, у яго гадзіну
У кожнага, па кім ты сумуеш, свая старонка, і яна афарбавана небам над яго горадам проста цяпер: сонца на сваёй сапраўднай вышыні, сіняя гадзіна і зарава на краі дня — альбо месяц у сваёй сапраўднай фазе і зоркі. Тут раніца, а там можа быць ноч, і аднаго позірку дастаткова, каб зразумець.
Над блізкім — круг: тое, што паміж вамі дваімі. Пакінутае ім ляжыць у крузе, пакуль не знікне: затрымай палец — і малюнак ці знак ажыве проста там, дакраніся — і адкрыеш яго, каб адказаць. Калі там нічога няма, у крузе пункцірнае месца і «Пакінь нешта».
Пад кругам — ён сам: фота, карцінка ці ініцыялы ў круглым агеньчыку. Ззянне вакол кажа, як даўно ён думаў пра цябе, а распаленая белая сярэдзіна — калі была твая апошняя думка пра яго; за тры дні яна астывае, пакуль не застанецца толькі яго святло.
Калі блізкіх больш за аднаго, унізе галоўнага экрана цягнецца шэраг маленькіх агеньчыкаў — па адным на кожнага. Кожны свеціцца тым ярчэй, чым свяжэйшая яго думка пра цябе, а кропка значыць, што ад чалавека нешта чакае. Націсні на агеньчык, каб адразу перайсці да яго, ці змахні ўгору, каб убачыць усіх спісам. Называй кожнага па-свойму і выбірай святло, якім ён свеціцца, — і тое і другое бачыш толькі ты.
Шэсць спосабаў намаляваць старонку — Прылады, Без рамкі, Цыферблат, Рамка, Слупок і Неба. Стыль мяняе выгляд, але ніколі не сэнс.
Karot падладжваецца пад тэлефон: удзень — светлая папера, а калі тэлефон пераходзіць на цёмную тэму — начное неба.